Are you british?

Klokka 00.58 går eg ut i bakgården og begynner å svinse tett opp i folks samtaler og sigaretter i håp om å klare å bryte opp og jage alle mann inn i pub'en igjen. På eit av borda sitter fem mannfolk, i aldersgruppa "britisk-pop-rock-band-i-etableringsfasen." Dei ser mistenkeleg britiske ut. Og rockete.

Stine: Unnskyld, men snakka dåke norsk?
Ein av dei: Ja (nikkar)
Stine: Ok, no er klokka snart ett, og då pleier vi å stenge bakgården. Dei som vil røyke må gå ut på framsida og all alkohol forblir heretter innendørs.
Alle fem: (ser ut som spørsmålstegn)
Ein av dei: Sorry... we don't speak norwegian..
Stine: Oh, but you just said.. Hmm.. Are you british?
Alle fem: yes
Stine: I thought so! (Forklarer alt på nytt, på engelsk.)

Eg diskutera saken med Sunniva, som kan bekrefte at dette faktisk ER eit britisk band, som er hyra inn til å spele under Phonofestivalen i Bergen, og som bur her på hotellet.
Ærlig talt, eg trudde ikkje det gjekk an å sjå SÅ britisk ut. Fem stykk!

I fritt fall til hausten?

I morgon er det skule igjen. Prøva å akklimatisere meg etter ein ubeskriveleg bra sommer, men det er neimen ikkje enkelt. Eg veit at det blir kjekt å komme igang med skule og å fullføre bachelorgraden, men når eg heile tida blir minna på dette: 

...så kan ein trygt sei at kvardagen har mykje å bevise før den blir heilt rå. Heldigvis skal eg tilbake til Russland og hoppe meir fallskjerm neste sommer! (Berre 476 640 minutta igjen til 14. juli 2010, for ordens skyld.)

Å drikke te

Eg har aldri vore av den te-drikkande typen. For berre eit år sidan blei eg fortruleg med å drikke kaffi, uheldigvis. Det er jo både smakfullt og vanedannande, og når eg i tillegg får drikke så mykje eg treng på jobben, og jobbar mykje nattevakt... Ja, då blir det for mykje kaffi.

I sommar har eg for første gong smakt te, og likt det. Tidlegare har eg smakt te, men ikkje heilt skjønt greia. Det smakar varmt vatn med eit hint av (fyll inn). Eg har alltid likt smak betre enn hint. Twist, heiter det vel på engelsk. "Sparkling water with a twist of lemon", for eksempel. For meg er te sånn, og inntil nyleg har dette ikkje vore godt nok.

Men under mitt 16 dagar lange opphald i Kolomna utanfor Moskva i juli endra eg meining. I restauranten på hoppfeltet serverte dei halvlitere med te, i mange ulike smakar. Det var berre å mjuke ut prinsippane og dynge på med sukker. Resultatet har vist seg i natt. Eg drakk ikkje kaffi heile dagen i går, og i fire-tida i natt kom eg på at eg ikkje hadde drukke kaffi i det heile tatt. Og så tok eg meg ein kopp med te.

Og hemmeligheten? Brunt sukker. Mmm!

Sovetid

Om ca ein halvtime (eller tre kvarter, om eg kjenner dei rett) kjem Anna og Lene for å avløyse nattevakta mi. Det har vore særlig slitsomt i natt. Dette på grunn av tre ulike faktorar:

1. Folk renner inn og ut dørene som om vi var eit offentleg toalett på ei fredagsnatt. Makan.
2. Eg har berre ei nattevakt pga konfirmasjon på søndag, og hadde håpa å også få bytta vekk denne eine..
3. Eg har besøk av mamma og Karoline, Besta er i Bergen og har bursdag i dag, og Sunniva sa ho skulle besøke meg i natt men ho har eg ikkje sett snurten av.
4. Eksamen? Var det i år altså? Jaha.. Neste veke, sa du? Pokker heller.

I dag trur eg avisbudet har forsovet seg. Jarle fortalte meg om ein teknikk han hadde benytta seg av i sin tidligere avisbudjobb. Berre fest å fjas så lenge som ønskelig, og levér avisene på veg heim etter nachspiel. Burde jo passe sånn tidsmessig.

Godt eg ikkje skal bli mattegeni når eg blir stor. Ser jo det at lista består av fire ting og ikkje tre. Og når eg får tenkt meg litt om, så består punkt 3 av ytterlegare 3 underpunkt.

Da svidanja!

Det våres

Først: eg kom på enda eit punkt på "sanga eg har hørt for mange ganga i pub'en"-lista. Den makelause drittlåta "Bed of Roses" med Bon Jovi. Splitte mine bramseil!

All obligatorisk undervisning er ferdig for i vår, til både glede og skrekk. Det betyr eksamenstid, russetid, vårforkjølelse, akutt solbrente skuldre, konfirmasjonar, dyr utepils og ikkje-eksisterande treningslyst. Men det er jo så deilig å slippe å stå opp og gå på skulen kvar dag :-) 

I morgon skal BFFL ut av vinterdvale. Vi drar til Gudvangen i morra kveld, og tidleg fredags morran tar vi til beins oppover dei slakke stiane og ut mot dei stupbratte fjellsidene. Været er ikkje heilt med oss, men vi satsar hardt på å fullføre tidleg, for så å dra på hyttetur resten av helga. Det låter som ein perfekt plan i mine øyrer!

Håret er blitt rødt. 

Topp fem

Etter nesten tre vekers pause er eg tilbake bak bardisken på Huset Pub midt i by'n. Med ny hårfarge, litt fregner i ansiktet og kroppen full av blåmerker (etter påkeboogie med lett festing og fallskjermhoppaktivitet) er det alltid kjekt å servere iskalde vårpils til stamgjester og andre kjekke mennesker. 

I dag gjorde eg eit fallskjermhopp som gjekk litt på tryne, bokstavlig talt. Eg kasta ut alle hopparane på feil plass, og landa medvinds i ein hage utanfor Stend. Fekk meg noken deilige blåmerker, litt naseblod og ei kameralinse som blei revet av i landingsfallet. Det kom ein snill mann bort og hjalp meg med å plukke skjermen ned frå eit tre, og så kjørte han meg til Stend etterpå. Det var vel generelt dårlig stemning på hoppfeltet, og etter at ein tandem måtte ta av OG lande med flyet to ganga på rad (på ein dag) så kansellerte vi hoppinga. No er eg full i paracetamol og prøver å tenke positivt. Men alltid kjipt å ha dårlige opplevelser i ein så potensielt farlig sport. 

Eg jobba med Jarle i helga. Han har ein heilt utrulig musikksmak. Eller, eg veit ikkje om eg kan spore alle desse låtane tilbake til Jarle direkte, men det er iallfall han som setter på spelelista som heiter "500 best rock songs" gang på gang.

Topp fem klisjélåter som eg og Sunniva alltid skrur av:

1. Scorpions - Wind of Change
2. Eye of the Tiger
3. Eric Clapton - Cocaine ("Anders! Vi har kommet til en norsk film-fest!")
4. Alt av Metallica
5. Alt halvfulle halvstamgjester begynner å synge med på, og spør om vi kan skru opp litt sånn at dei kan synge enda høgare. 

Jobbmaraton!

Det er i underkant av halvannan time igjen av nattevakta mi for denne gang. Eg har hatt eit sanneleg arbeidsmaraton denne mnd, med fullt fokus på den hjarteleg velkomne påska. Om kort tid er det altså over to veker til neste vakt, og eg skal NYTE friperioden min!

Påska skal i år tilbringast på Voss, som i fjor og året før. Og året før. Her setter eg min lit til godt selskap, fint vær, varm badstu og kald øl. Kanskje eg tør driste meg til ein liten rusletur i Flåm eller Gudvangen, dersom sjansen byr seg?

I sist innlegg spurte eg "når blir den neste?". Det blei dessverre på torsdag. Ein vanvittig sympatisk fyr, har eg forstått. Eg kjente han ikkje, men gremmes over statistikken likevel.

Sunniva drar til Russland natt til mandag, og her sitter eg igjen i Norge og kunne glatt bytta vekk ei tå eller to for å bli med. Ho fekk med seg eit påskeegg på turen, komponert av meg, Siv og mamma. Camilla skal ha cred for å dukke opp på avskjedsfesten til Sunniva, sjølv om Sunniva ikkje kom. Og med tanke på at Camilla sjølv skal reise vekk i snarare 6 mnd, så blei heile episoden ganske snodig. "Shoes me", som Jarle pleier å sei. Men i egget er det iallfall masse snop, og ein småsjuk Sunniva blei lykkelig. No blir det påske i St. Petersburg også! Takk og lov for at eg har Påkeboogien. Men når sant skal seiast; Vasiljevski Ostrov, eg saknar deg.

I kveld drar eg, mamma og Karoline på Bergen Impro Laug og drikker øl. Knallfint.